Sebaceous adenitis / SA - diagnostyka u Akit

Diagnostyka Sebadenitis

Nierozsądne jest stosowanie jakiegokolwiek leczenia jedynie na podstawie domysłów. Dlatego podstawą każdej terapii jest prawidłowa i rzetelna diagnostyka.

Rozpoznanie choroby, poza objawami klinicznymi i danymi z wywiadu, opiera się głównie na badaniu histopatologicznym. W rozpoznaniu różnicowym należy uwzględnić choroby przebiegające z podobnymi objawami klinicznymi w przebiegu, w których dochodzi do powstawania wyłysień i zaburzeń w rogowaceniu. Na liście rozpoznań różnicowych należy umieścić: dermatozy odpowiadające na podawanie witaminy A, dermatozy cynkozależne, dermatofitozy, nużycę, leiszmaniozę, niedoczynność tarczycy, pierwotne zaburzenia rogowacenia, pęcherzycę liściastą, chłoniaka epiteliotropowego, dysplazję mieszków włosowych, w tym dysplazję zależną od pigmentu (wyłysienia rozjaśniające barwę włosów, dysplazję mieszków czarnych włosów).

Badania histopatologiczne - ich przeprowadzenie oraz prawidłowa interpretacja wyników wymagają dużego doświadczenia laboratoryjnego. Niestety, czasem zdarzają się błędne diagnozy, skutkujące błędnym leczeniem. Stąd tak bardzo ważne jest powierzenie diagnostyki własnego psa doświadczonemu w dziedzinie rozpoznawania tej choroby laboratorium.

W postawieniu rozpoznania pomocne jest badanie włosa – trichografia. W badaniu mikroskopowym widoczne są ściśle przylegające do niego złogi, ktore złożone są z łoju i keratyny, określane jako mankiety łojowe.

badanie wlosa

wlos
Włos od psa z zapaleniem gruczołów łojowych - widoczne "mankiety łojowe"

Pewne rozpoznanie choroby może być postawione wyłącznie na podstawie badania histopatologicznego. Biopsję powinno się wykonać z kilku miejsc, co zwiększy prawdopodobieństwo znalezienia charakterystycznych zmian. Wycinek skory należy pobrać trepanem 6–8 mm i utrwalić w 10% formalinie. Preparaty do oceny histopatologicznej barwi się rutynowo metodą hematoksylina-eozyna. W preparatach biopatów od psów z zapaleniem gruczołów łojowych stwierdza się parakeratyczną lub ortokeratyczną hiperkeratozę. Widoczne jest ponadto zapalenie gruczołów łojowych z naciekiem złożonym głównie z komórek jednojądrzastych (makrofagów i komórek plazmatycznych). W bardziej zaawansowanych przypadkach dochodzi do całkowitego zaniku gruczołów łojowych.

preparat
Preparat histopatologiczny ze skóry chorego psa - widoczny naciek
komórek jednojądrzastych w miejscu gruczołu łojowego

U psów rasy akita histopatolodzy proponują, aby zmiany oceniane były zależnie od stopnia zniszczenia gruczołów łojowych, w trójstopniowej skali:

  1. Zmiany pierwszego stopnia charakteryzują się niezmienioną liczbą gruczołów łojowych z obecnym zapaleniem (w nacieku stwierdza się bardzo zrożnicowane komórki: histiocyty, makrofagi, granulocyty obojętnochłonne, eozynofile, komórki plazmatyczne, mastocyty oraz limfocyty).
  2. W przypadku zmian drugiego stopnia stwierdzane jest zmniejszenie liczby gruczołów łojowych, a naciek zapalny może, lecz nie musi, być widoczny.
  3. W zmianach ocenianych na trzeci stopień gruczoły łojowe nie są już widoczne w obrazie histopatologicznym. Podobnie jak w przypadku zmian drugiego stopnia, naciek zapalny nie zawsze jest tu stwierdzany.

Kontakt do nas

Jeśli potrzebujesz skontaktować się z nami, możesz wysłać nam wiadomość za pośrednictwem naszego Facebook'a
Posiadamy również maila: [email protected]

Za naszym pośrednictwem możesz się również skontaktować z właścicielami psów, którzy zamieścili na tej stronie historie swoich psów chorych na SA i VKH. Jeśli chcesz się podzielić swoimi doświadczeniami również prosimy o napisanie do nas wiadomości.